Συμμετοχή ΣΕΑ στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πλανητικής Επιστήμης 2018

Η κάτωθι  αφίσα αποτελεί την συμμετοχή μας στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πλανητικής Επιστήμης 2018 στο Βερολίνο. Παρουσιάστηκε στην σχετική συνεδρία συνεργασίας Επαγγελματιών-Ερασιτεχνών Αστρονόμων. Αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης εργασίας που ετοιμάζουμε πάνω στις μακροπρόθεσμες μεταβολές στο προφίλ του πλανήτη Δία. Για να το κατεβάσετε σε πλήρη ανάλυση επιλέξτε το αρχείο .pdf

EPSC2018JupiterBeltsCH4_5years_KardasisTakoudi




Πρόγραμμα τακτικών συναντήσεων ΣΕΑ Άνοιξη-Καλοκαίρι 2018

Παρουσιάζουμε το ακόλουθο πρόγραμμα τακτικών συναντήσεων του ΣΕΑ για την Άνοιξη-Καλοκαίρι 2018:

  • Συνάντηση μελών και φίλων, Κυριακή, 1 Απριλίου 2018, 11:30 π.μ., Βιβλιοκαφέ «‘Εναστρον», Σόλωνος 101-Αθήνα.
  • Συνάντηση μελών και φίλων, Κυριακή,  29 Απριλίου 2018, Bιβλιοκαφέ Έναστρον,  Σόλωνος 101-Aθήνα. Ο Γιώργος Κουντούρης θα παρουσιάσει ομιλία με θέμα «ΕΞΩΠΛΑΝΗΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ. Κατοικήσιμη Ζώνη. Ο ρόλος του Χάους και άλλων παραγόντων»
  • Θεματική Εξόρμηση Mελών, Σάββατο 12 Μαίου 2018, 19:45 στο σημείο Άγιος Παντελεήμονας Μάνδρας Αττικής!
  • Συνάντηση μελών και φίλων, Κυριακή, 27 Μαίου 2018,11:30, Bιβλιοκαφέ Έναστρον,  Σόλωνος 101-Aθήνα.
    O Ιάκωβος Στέλλας θα παρουσιάσει ομιλία με θέμα «Johann Schröter.Από τα <<όρη>> των δακτυλίων του Κρόνου έως τον λόφο των Νυμφών του Θησείου»https://www.facebook.com/events/213325689457873Θα χαρούμε να σας δούμε από κοντά!
  • Θεματική Εξόρμηση μελών,Παρασκευή- Σάββατο-Κυριακή 15-16-17 Ιουνίου 2018 στον Πάρνωνα.
  • Συνάντηση μελών και φίλων Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018, 11:30, Bιβλιοκαφέ Έναστρον, Σόλωνος 101-Aθήνα.
    Στη συγκεκριμένη συνάντηση, ο υπογράφων θα κάνει μια αναφορά στην συμμετοχή του ΣΕΑ στο Workshop του EuroPlanet που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, 10-11 Μαίου 2018.Το θέμα ήταν η συνεργασία Ερασιτεχνών-Επαγγελματιών για την υποστήριξη της αποστολής Juno της NASA στο Δία.
  • Εξόρμηση-συμμετοχή στη 12η ΠΕΕΑ, Δρυμώνας Θέρμου ΑιτωλοΑκαρνανίας, 13-15 Ιουλίου 2018

Λεπτομέρειες για κάθε συνάντηση θα ανακοινώνονται πριν απο κάθε συνάντηση.
Αιτήσεις για ομιλίες με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στο hellasastro_at_gmail.com (αντικαταστήστε το «_at_» με «@»).

Μάνος Καρδάσης
Υπεύθυνος Δημ.Σχέσεων ΣΕΑ




Εκδήλωση στην Κερατέα (13 Ιουνίου 2009) με θέμα «Εισαγωγή στην Παρατηρησιακή Αστρονομία»

Ο Σύλλογος Ερασιτεχνικής Αστρονομίας (Σ.Ε.Α.) ύστερα από πρόσκληση του Συνδέσμου Πνευματικής και Κοινωνικής Δραστηριότητας Κερατέας «Χρυσή Τομή», με την συμπαράσταση του Δήμου Κερατέας, οργάνωσαν το Σάββατο 13 Ιουνίου στις 21:00 εκδήλωση στο Οβριόκαστρο με θέμα «Εισαγωγή στην παρατηρησιακή Αστρονομία».

Oι εγκαταστάσεις του Δήμου Κερατέας στο Οβριόκαστρο

Εικόνα 1:  Oι εγκαταστάσεις του Δήμου Κερατέας στο Οβριόκαστρο.

Θέα προς την Αθήνα από το Οβριόκαστρο.

Εικόνα 2:  Θέα προς την Αθήνα από το Οβριόκαστρο.

Η εκδήλωση έλαβε μέρος στις εγκαταστάσεις του Δήμου στο Οβριόκαστρο (Εικ.  1 & 2). Τα τηλεσκόπια στήθηκαν με υπομονή (Εικ.3) και ο χώρος οργανώθηκε για να φιλοξενήσει τον κόσμο που παρακολούθησε την ομιλία του Δ. Στουραΐτη (Εικ. 4) μέλους του Σ.Ε.Α.

Το στήσιμο των τηλεσκοπίων

Εικόνα 3:  Το στήσιμο των τηλεσκοπίων.

Ο Δ. Στουραίτης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του

Εικόνα 4:  Ο Δ. Στουραΐτης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του.

Στην συνέχεια της εκδήλωσης έγινε Ουρανογραφία από τον γράφοντα και διάλογος με το κοινό με όλα τα μέλη του Σ.Ε.Α. που παραβρέθηκαν (Εικ. 5).

Αναμνηστική ΣΕΑ με τους M. Kαρδάση, Ν.Μορφέση, Ι. Στρίκη, Δ. Στουραίτη

Εικόνα 5:  M. Kαρδάσης, Ν. Μορφέσης, Ι. Στρίκης, Δ. Στουραΐτης.

Τέλος έγινε παρατήρηση με τηλεσκόπια (Εικ. 6). Αφορμή για την ιδέα αυτή ήταν το Παγκόσμιο Έτος Αστρονομίας 2009 που διανύουμε και η κρίσιμη περίοδος για τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας κατά του ΧΥΤΑ στον αρχαιολογικό χώρο Οβριόκαστρου.

Εικόνα από την παρατήρηση με τα τηλεσκόπια

Εικόνα 6: Από την παρατήρηση με τα τηλεσκόπια.

Πάνω από 60 άτομα προσήλθαν στο Οβριόκαστρο με ιδιωτικά οχήματα και παρακολούθησαν την εκδήλωση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (Εικ. 7 & 8). Ανάμεσα σε αυτούς και ο Δήμαρχος Κερατέας Σταύρος Ιατρού, ο αντιδήμαρχος Δημ. Γιαννούλης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κ. Κλάδης, μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής κ.α.

Περιμένοντας την ομιλία

Εικόνα 7: Περιμένοντας την ομιλία.

Περιμένοντας την ομιλία

Εικόνα 8: Περιμένοντας την ομιλία.

Με ιδιαίτερη χαρά δεχτήκαμε τα ευχαριστήρια των συμμετεχόντων καθώς και το λεύκωμα για το Οβριόκαστρο που εξέδωσε τον Απρίλιο του 2009 μαζί με τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Οβριοκάστρου «Ο Γερο Πλάτανος» με την χορηγία του Δήμου Κερατέας.

Εικόνα μελών του Σ.Ε.Α. και Χρυσής Τομής

Εικόνα 9: Σ.Ε.Α. και «Χρυσή Τομή».

Η Δύση του κοντινού μας άστρου από το Οβριόκαστρο

Εικόνα 10: Η Δύση του κοντινού μας άστρου από το Οβριόκαστρο

Κείμενο-φωτογραφίες: Mάνος Καρδάσης




Η εκδήλωση του ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης

Στις 18 Ιουλίου 2008 ο Σ.Ε.Α. διοργάνωσε αυθόρμητη ανοικτή εκδήλωση προώθησης της αστρονομίας στο χωριό Αλόιδες Ρεθύμνου Κρήτης. Το χωρίο βρίσκεται στο κέντρο της Κρήτης 40 χλμ από το Ηράκλειο, στα Ταλαία Όρη σε υψόμετρο 330μ. Η ελάχιστη φωτορύπανση και η μαγεία του ουρανού ήταν ένα από τα ερεθίσματα για να αρχίσει ο γράφων να ασχολείται με την αστρονομία πριν από χρόνια (Εικ.1). Σε συνεννόηση του συλλόγου με τους τοπικούς φορείς μας παραχωρήθηκε ο χώρος εκδηλώσεων και έγινε ανακοίνωση για την εκδήλωση.

Οι Αλόιδες κάτω από τον έναστρο ουρανό και τον πλανήτη Δία λίγο πριν την ανατολή του φεγγαριού

Εικόνα 1. Οι Αλόιδες κάτω από τον έναστρο ουρανό και τον πλανήτη Δία λίγο πριν την ανατολή του φεγγαριού.

Γύρω στις 22.00 τα τηλεσκόπια είχαν στηθεί και ο κόσμος άρχισε δειλά-δειλά να εμφανίζεται. Ομιλητές ήταν ο πρόεδρος του συλλόγου Γρηγόρης Μαραβέλιας και ο γράφων (Εικ.2).

Εκδήλωση ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης - ομιλητές και κόσμος

Εικόνα 2. Οι ομιλητές με τα τηλεσκόπια και τον κόσμο που άρχισε να μαζεύεται.

Την ομιλία ξεκίνησε ο Γ. Μαραβέλιας κάνοντας μια εισαγωγή για την ιστορία της αστρονομίας, την ερασιτεχνική αστρονομία καθώς και τους σκοπούς του Σ.Ε.Α. (Εικ.3).

Εκδήλωση ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης - εισαγωγή από τον Γρηγόρη Μαραβέλια

Εικόνα 3. Ο Γρηγόρης Μαραβέλιας κάνει ενημερωτική εισαγωγή.

Στη συνέχεια ο γράφων πήρε το λόγο και αναφέρθηκε σε βασική ουρανογραφία, στους αστερισμούς, την κίνηση της Γης και της Σελήνης. Κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης εκδήλωσης οι ομιλητές εναλλάσσονταν αναλύοντας σύντομα, θέματα όπως οι διάττοντες αστέρες, οι κομήτες, οι αστεροειδείς καθώς και οι πλανήτες του ηλιακού συστήματος (Εικ.4).

Εκδήλωση ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης - ομιλία του Γρηγόρη Μαραβέλια

Εικόνα 4. Οι σύντομες ομιλίες συνεχίζονται …

Το τελευταίο μέρος της βραδιάς ήταν και το πιο ενδιαφέρον! Έγινε ουρά και όλοι οι ακροατές παρατήρησαν διαδοχικά τον Δία από ένα 10″ LX200 και το φεγγάρι από ένα ΤΑL 5″ (Εικ.5).

Εκδήλωση ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης - παρατηρώντας από τα τηλεσκόπια

Εικόνα 5. Κατά την διάρκεια της παρατήρησης.

Στο τέλος και αφού οι περισσότεροι είχαν φύγει έγιναν συζητήσεις με λίγους πιο ένθερμους ακροατές για το Σύμπαν και άλλα αστρονομικά θέματα. Επίσης παρατηρήθηκαν παρότι είχε φεγγάρι τα Μ13, Μ11, Μ57, Μ94 και το διπλό-διπλό της Λύρας (Εικ. 6).

Εκδήλωση ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης - παρατηρώντας από τα τηλεσκόπια

Εικόνα 6. Λίγοι άνθρωποι με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την αστρονομία παρέμειναν για συζήτηση και περαιτέρω παρατήρηση.

Η βραδιά έκλεισε επιβεβαιώνοντας τον παρατηρησιακό χαρακτήρα του συλλόγου μας! Έγινε παρατήρηση μεταβλητών άστρων (δ και μ Κηφέα, γ Κασσιόπειας) και δημιουργία εικόνας του πλανήτη Δία (Εικ.7), παρά την αστάθεια της ατμόσφαιρας, από τον Γ. Μαραβέλια την Δ. Τούλη και τον γράφοντα (Εικ.8).
Ένα από τα πιο ευχάριστα της βραδιάς ήταν η παρουσία πολλών παιδιών καθώς και λίγων ανθρώπων με βαθύτερες αστρονομικές ανησυχίες. Ελπίζουμε το εγχείρημα του συλλόγου να αποτέλεσε ευχάριστη εμπειρία για τους μετέχοντες. Τέλος ευχαριστούμε τους τοπικούς φορείς και ευχόμαστε να επαναληφθεί με μεγαλύτερη επιτυχία και αλλού. Περιμένουμε προσκλήσεις!

Καταγραφή Δϊα (2008) από τις Αλόιδες Κρήτης (Καρδάσης Μάνος)

Εικόνα 7. Καταγραφή του πλανήτη Δία στο τέλος της εκδήλωσης

Εκδήλωση ΣΕΑ στις Αλόιδες Κρήτης - μια ομαδική φωτογραφία

Εικόνα 7. (Από αριστερά:) Μάνος Καρδάσης, Δήμητρα Τούλη, Γρηγόρης Μαραβέλιας, Έλενα Μαράκη και Μαρία Λιανέρη συνεχίζουν την παρατήρηση.

[ Φωτογραφίες: Μάνος Καρδάσης ]




Παρατηρήσεις κομητών 2007

Αναφορά #2 / Αύγουστος 2007

Μετά την εντυπωσιακή παρουσία του C/2006 P1 (McNaught) στις αρχές του χρόνου, οι πιο φωτεινοί κομήτες κυμάνθηκαν λίγο πάνω από το 8ο μέγεθος και ήταν οι εξής: ο C/2007 E2 (Lovejoy), ο περιοδικός 2P/Encke και ο C/2006 VZ13 (LINEAR) που είναι ακόμα ορατός αυτές τις ημέρες κοντά στη μέγιστη φωτεινότητά του.

Ο 2P/Encke μας επισκέπτεται κάθε 3.3 χρόνια και φέτος στο τέλος Απριλίου έφτασε το 7ο μέγεθος. Δυστυχώς η παρατήρησή του ήταν πολύ δύσκολη καθώς βρισκόταν χαμηλά στον δυτικό ορίζοντα. Εδώ και περίπου ένα χρόνο ο Τerry Lovejoy είχε ξεκινήσει την φωτογραφική ανίχνευση ενός συγκεκριμένου πεδίου του ουρανού κοντά στον ουράνιο ισημερινό με σκοπό την ανακάλυψη κάποιου κομήτη. Το όλο σύστημα περιελάμβανε δυο τηλεφακούς πάνω σε δύο ψηφιακές μηχανές. Η πρώτη ανακάλυψη έγινε στις 15 Μαρτίου 2007 και ο κομήτης πήρε το όνομα C/2007 E2 Lovejoy. Ο κομήτης παρατηρήθηκε από τον Δ. Κολοβό στις 14/4/2007,15/4/2007,30/4/2007 και στις 9/5/2007 και από τον γράφοντα στις 29/4/2007. Η μέγιστη φωτεινότητά του έφτασε το 7.5 μέγεθος στις αρχές Μαΐου.

Εικόνα του E2 Lovejoy στις 29 Απριλίου 2007, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του E2 Lovejoy στις 29 Απριλίου 2007, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του E2 Lovejoy στις 5 Μαΐου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του E2 Lovejoy στις 5 Μαΐου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Στις 13 Νοεμβρίου 2006 από το αυτοματοποιημένο σύστημα LINEAR ανακαλύφθηκε κοντά στο 20ο μέγεθος ένας άλλος κομήτης που πήρε το όνομα C/2006 VZ13 (LINEAR). Στις αρχές Ιουλίου έφτασε στο μέγιστο της φωτεινότητας του περίπου στο 7ο μέγεθος (εικ. Μ. Καρδάση 5/7/2007, εικ. Δ. Κολοβού 12/7/2007 και 13/7/2007).

Εικόνα του VZ13 LINEAR στις 5 Ιουλίου 2007, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του VZ13 LINEAR στις 5 Ιουλίου 2007, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα (α) του VZ13 LINEAR στις 12 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (α) του VZ13 LINEAR στις 12 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (β) του VZ13 LINEAR στις 12 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (β) του VZ13 LINEAR στις 12 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (α) του VZ13 LINEAR στις 13 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (α) του VZ13 LINEAR στις 13 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (β) του VZ13 LINEAR στις 13 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα (β) του VZ13 LINEAR στις 13 Ιουλίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Οι πιο φωτεινοί κομήτες από τον ουρανό τις Ελλάδας αυτή την περίοδο (τέλος Ιουλίου) είναι οι εξής:

 

Κομήτης

Μέγεθος

Τάση

Περιοχή Παρατήρησης
(γεωγραφικό πλάτος)

Περίοδος Παρατήρησης

LINEAR (2006 VZ13) 7.5

σταθερός

55 N to 35 S

όλη νύκτα

McNaught (2005 L3) 13

αμυδρός

55 N to 60 S

καλύτερα απόγευμα

29P/Schwassmann-Wachmann 13?

μεταβλητός

Lovejoy (2007 E2) 14?

αμυδρός

55 N to 0 N

όλη νύκτα

— Αναφορά #1 / Φεβρουάριος

Ο C/2006P1 (McNaught) είναι ο εντυπωσιακότερος κομήτης των τελευταίων χρόνων. Κατά τη διάρκεια Νοεμβρίου ο κομήτης κυμάνθηκε στο 10ο μέγεθος. Τον Δεκέμβριο χάθηκε μέσα στο λυκόφως και μόνο στο τέλος του μήνα εντοπίστηκε με μέγεθος 4. Στις αρχές του έτους παρουσίασε γρήγορη αύξηση φωτεινότητας και γρήγορα δεκάδες αναφορές από όλο τον κόσμο έγιναν για παρατήρηση του κομήτη με γυμνό οφθαλμό. Στα μέσα Ιανουαρίου ο κομήτης έφτασε στο μέγιστο της φωτεινότητας του περίπου στο -5 (εικ. Μ. Καρδάση 11/1/07). Ηταν αρκετά φωτεινός ώστε να είναι παρατηρήσιμος και κατά τη διάρκεια της ημέρας (εικ. Δ. Κολοβού 15/1/07, εικ. Ι. Στρίκη 15/1/07, εικ. Δ. Κολοβού 16/1/07). Λίγες μέρες αργότερα ήταν ορατός μόνο από το νότιο ημισφαίριο με εντυπωσιακότερη παρουσία… (εικ. G. Garradd 20/1/07).

Εικόνα του P1 McNaught στις 11 Ιανουαρίου 2007, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του P1 McNaught στις 11 Ιανουαρίου 2007, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του P1 McNaught στις 15 Ιανουαρίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του P1 McNaught στις 15 Ιανουαρίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του P1 McNaught στις 15 Ιανουαρίου 2007, από τον Ιάκωβο Στρίκη.

Εικόνα του P1 McNaught στις 15 Ιανουαρίου 2007, από τον Ιάκωβο Στρίκη.

Εικόνα του P1 McNaught στις 16 Ιανουαρίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του P1 McNaught στις 16 Ιανουαρίου 2007, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη P1 McNaught από τον Gordon Garradd (20/1/2007).

Εικόνα του κομήτη P1 McNaught από τον Gordon Garradd (20/1/2007).

Ένας άλλος κομήτης ο C/2006 L1 (Garradd) έφτασε το 9ο μέγεθος στο τέλος Δεκεμβρίου (εικ. Μ. Καρδάση 10/12/2006) αλλά πλέον είναι δύσκολα παρατηρήσιμος.

Εικόνα του L1 Garradd στις 10 Δεκεμβρίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του L1 Garradd στις 10 Δεκεμβρίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Ο κομήτης C/2006 M4 (SWAN) παρουσίασε απότομη αλλαγή φωτεινότητας μεταξύ 23/24 Οκτωβρίου και από το 6ο μέγεθος έφτασε στο 4ο μέγεθος. Ο κομήτης παρουσίασε έντονα πράσινο χρώμα (εικ. Μ. Καρδάση 27/10/2006) και ήταν ορατός και με γυμνό μάτι από καθαρό ουρανό. Η κόμη παρουσίασε μια προέκταση κατά τη διεύθυνση της ουράς λίγες μέρες μετά τη αύξηση φωτεινότητας αποτέλεσμα πιθανής αποκόλλησης ή εκτίναξης αερίων (εικ. Δ. Κολοβού 9/11/2006). Αυτή την περίοδο είναι ορατός με μέγεθος περίπου 11.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 27 Οκτωβρίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 27 Οκτωβρίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 9 Νοεμβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 9 Νοεμβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Σε αυτό το μέγεθος κυμαίνεται και ο περιοδικός 4P/Faye αφού έφτασε το 9.5 μέγεθος στις αρχές Νοέμβριου (εικ. Δ. Κολοβού 26/8/2006).

Εικόνα του 4P/Faye στις 26 Αυγούστου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 4P/Faye στις 26 Αυγούστου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

 

Οι πιο φωτεινοί κομήτες από τον ουρανό τις Ελλάδας αυτή την περίοδο είναι οι εξής:

 

Κομήτης

Μέγεθος

Τάση

Περιοχή Παρατήρησης
(γεωγραφικό πλάτος)

Περίοδος Παρατήρησης

SWAN (2006 M4) 11

αμυδρός

ορίζοντας

4P/Faye 11.5

αμυδρός

70 Ν – 50 S

απόγευμα

McNaught (2006 L2) 11.5

αμυδρός

90 Ν – 10 Ν

πρωί

Garrad (2006 L1) 12.5

αμυδρός

90 Ν – 15 S

καλύτερα απόγευμα

29P/Schwassmann-Wachmann 13?

μεταβλητός

90 N – 30 S

καλύτερα απόγευμα

 

Για ανεύρεση χρήσιμων χαρτών θέσης και αστεριών σύγκρισης δείτε:
http://www.shopplaza.nl/astro/

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.aerith.net/comet/catalog/2006A1/2006A1.html




Παρατηρήσεις κομητών 2006

— Αναφορά #7 / Νοέμβριος

Ο κομήτης SWAN (2006 M4) είναι σίγουρα ένας εντυπωσιακός κομήτης αυτής της περιόδου (εικόνες Δ.Κολοβού: 24 και 28 (a,b) Οκτωβρίου). Παρότι πέρασε το περιήλιο στο τέλος Σεπτεμβρίου συνεχίζει να είναι πολύ φωτεινός (5-6 μέγεθος) ένα μήνα μετά έχοντας παρουσιάσει και δύο εκλάμψεις. Είναι εύκολα παρατηρήσιμος από σκοτεινό ουρανό ακόμα και με γυμνό μάτι. Κερδίζει συνεχώς ύψος Δ-ΒΔ στον απογευματινό ουρανό και θα είναι παρατηρήσιμος μέχρι τον Ιανουάριο.

 

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 24 Οκτωβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 24 Οκτωβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 28 Οκτωβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 28 Οκτωβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 28 Οκτωβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του M4 (SWAN) στις 28 Οκτωβρίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

 

Ένας άλλος εύκολα παρατηρήσιμος κομήτης με τηλεσκόπιο είναι ο 4P/Faye (εικόνα M. Καρδάση 15/9) με μέγεθος 10 και μεγάλη κεντρική συμπύκνωση. Θα είναι παρατηρήσιμος περίπου σε αυτό το μέγεθος και σε καλή θέση μέχρι τον Δεκέμβριο.

Εικόνα του 4P/Faye στις 15 Σεπτεμβρίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του 4P/Faye στις 15 Σεπτεμβρίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Οι υπόλοιποι κομήτες αυτής της περιόδου μέχρι και το 14ο μέγεθος φαίνονται στη κάτωθι λίστα της Β.Α.Α. (στοιχεία τέλος Οκτωβρίου, απαιτούν τηλεσκόπιο και πιο δύσκολες τεχνικές παρατήρησης).

Κομήτης
Μέγεθος
Τάση
Περιοχή Παρατήρησης
(γεωγραφικό πλάτος)
Περίοδος Παρατήρησης
SWAN (2006 M4) 5
????
85 N – 10 S
απόγευμα
4P/Faye 10
σταθερός
80 Ν – 60 S
πρωί
Levy (2006 T1) 10.5
αμυδρός
60 N – 20 S
πρωί
177P/Barnard (2006 M3) 10.5
αμυδρός
85 N – 5 N
όλη νύχτα
McNaught (2006 L2) 11.5
σταθερός
ορίζοντας
McNaught (2006 P1) 12
φωτεινός
25 N – 40 S
απόγευμα
Garrad (2006 L1) 12
φωτεινός
40 Ν – 20 S
πρωί
71P/Clark 13
αμυδρός
30 N – 65 N
πρωί
29P/Schwassmann-Wachmann 13
μεταβλητός
85 N – 30 S
πρωί
McNaught (2005 E2) 13.5
αμυδρός
80 N – 10 S
πρωί
73P/Schwassmann-Wachmann(C) 14
αμυδρός
45 N – 65 S
όλη νύχτα
117P/Helin-Roman-Alu 14
αμυδρός
35 N – 65 S
βράδυ
Siding Spring (2006 HR30) 14
φωτεινός
85 N – 30 S
βράδυ
NEAT (2006 K4) 14 ?
σταθερός
55 N – 55 S
βράδυ
76P/West-Kohoutek-Ikemura 14 ?
φωτεινός
65 N – 45 S
πρωί
Lovas (1986 W1) 14 ?
σταθερός
45 N – 65 S
βράδυ
Shoemaker-Levy (1991 V1) 14 ?
φωτεινός
15 N – 65 S
βράδυ

Για περισσότερα στοιχεία δείτε: http://www.aerith.net/comet/future-n.html

— Αναφορά #6 / Αύγουστος

Μετά την εντυπωσιακή παρουσία του 73P/ Schwassmann-Wachmann 3 (που παρατηρήθηκε έντονα φωτογραφικά από τον Δ.Κολοβό προσφέροντάς μας πολύ όμορφες και χρήσιμες εικόνες) την καλοκαιρινή περίοδο δεν υπάρχουν άλλοι κομήτες εξίσου φωτεινοί. Υπάρχουν όμως αρκετοί για τον υπομονετικό και έμπειρο παρατηρητή που θα αφιερώσει αρκετό χρόνο για αυτούς! Παρακάτω παρουσιάζεται μια λίστα (Β.Α.Α.) της κατάστασης των κομητών αυτό το μήνα:

Κομήτης
Μέγεθος
Τάση
Περιοχή Παρατήρησης
(γεωγραφικό πλάτος)
Περίοδος Παρατήρησης
177P/Barnard (2006 M3) 9
φωτεινός
55 N – 50 S
Βράδυ
SWAN (2006 M4) 10
φωτεινός
Κοντά στον ορίζοντα
41P/Tuttle-Giacobini-Kresak 11
αμυδρός
40 N – 55 S
Βράδυ
73P/Schwassmann-Wachmann (C) 11
αμυδρός
45 N – 90 S
Πρωί
71P/Clark 11.5
αμυδρός
20 N – 90 S
Όλη νύχτα
73P/Schwassmann-Wachmann (B) 12
αμυδρός
45 N – 90 S
Πρωί
McNaught (2005 E2) 12.5
αμυδρός
Pojmanski (2006 A1) 12.5
αμυδρός
55 N – 15 N
Όλη νύχτα
4P/Faye 13
φωτεινός
50 N – 45 S
Πρωί
29P/Schwassmann-Wachmann 13
μεταβλητός
40 N – 15 S
Πρωί
McNaught (2006 L2) 13 ?
φωτεινός
35 N – 80 S
Βράδυ

Ο πιο φωτεινός από όλους είναι ο 177P/Barnard (2006 M3). Ανακαλύφθηκε στις 24 Ιουνίου 1889 από τον ομώνυμο αστρονόμο. Είναι η πρώτη του επιστροφή από τότε και εντοπίστηκε στις 23 Ιουνίου 2006 από το πρόγραμμα παρατήρησης LINEAR με μέγεθος 17.1. Η περίοδος του είναι περίπου 120 έτη. Η παρατήρηση του λόγω της πολύ κοντινής του επιστροφής και της χαμηλής επιφανειακής λαμπρότητας είναι πολύ δύσκολη και απαιτεί πολύ καθαρό, σκοτεινό ουρανό και μικρά όργανα, παρότι το συνολικό μέγεθός είναι περίπου 9. Τον Αύγουστο θα βρίσκεται στον αστερισμό του Ηρακλή σε πολύ ευνοϊκή θέση για παρατήρηση. Ο γράφων τον εντόπισε φωτογραφικά στις 25 Ιουλίου. Αντίστοιχη φωτεινότητα (περίπου 8 μέγεθος) αναμένεται να φτάσουν τους φθινοπωρινούς μήνες και οι C/2006 M4 (SWAN) και 4P/Faye.

Εικόνα του 177P/Barnard στις 25 Ιουλίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του 177P/Barnard στις 25 Ιουλίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

— Αναφορά #5 / Ιούνιος

Νέες εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 από τον Κολοβό Δημήτρη:

 

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 19 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 19 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 25 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 25 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 25 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 25 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 26 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 26 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 3 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 3 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 5 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 5 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 5 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 5 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 8 Μαΐου 2006 διπλά από το M57, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 8 Μαΐου 2006 δίπλα από το M57, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 10 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 10 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 11 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 11 Μαΐου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

— Αναφορά #4 / Μάιος

Μια νέα εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3:

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτια C,B,G) την 13 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτια C,B,G) την 13 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

— Αναφορά #3 / Απρίλιος

Αυτή την περίοδο το ενδιαφέρον των παρατηρητών κομητών έχει επικεντρωθεί στον κομήτη 73P/Schwassmann-Wachmann-3. Ο κομήτης έχει περίοδο ~ 5.45 έτη και ανακαλύφθηκε το 1930 από τους αστρονόμους που πήρε το όνομά του. Παρατηρήθηκε ξανά το 1979 και έπειτα το 1990, 1995 και το 2001. Στην επιστροφή φέτος έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των παρατηρητών λόγω του κοντινού περάσματος από τη Γη στις 13 Μαΐου σε απόσταση μόλις 0.0735 AU. Στο πέρασμά του το 1995 οι παρατηρητές έγιναν μάρτυρες της διάσπασης του σε τέσσερα κομμάτια (A,B,C,D). Στη φετινή προσέγγισή του στη Γη έχουν εντοπιστεί τα κομμάτια C και Β που είναι και τα πιο φωτεινά και προβλέπεται να φτάσουν στα όρια της παρατήρησης με γυμνό οφθαλμό. Επίσης έχουν εντοπιστεί πολλά άλλα κομμάτια από συνεχείς διαμελισμούς που είναι σε εξέλιξη. Το πιο φωτεινό απο αυτά, το G, είναι παρατηρήσιμο και με μικρά τηλεσκόπια και αναμένεται να φτάσει το 8ο μέγεθος. Ακόμα, το κομμάτι R αναμένεται να φτάσει το 11ο μέγεθος. Υπάρχουν και τα H,J,K,L,M,N,P,Q,R,S,T,U,V,W,X,Y τα οποία είναι αμυδρά και πολύ δύσκολα παρατηρήσιμα.

Φωτογραφίες και παρατηρήσεις του συλλόγου θα μπαίνουν τακτικά εδώ. Μερικές από αυτές είναι:

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) την 1 Απριλίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) την 1 Απριλίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 28 Μαρτίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 28 Μαρτίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 στις 9 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 στις 9 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 10 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι Β) στις 10 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 10 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του 73P/Schwassmann-Wachmann-3 (κομμάτι C) στις 10 Απριλίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Για συντεταγμένες, χάρτες και στοιχεία μπορείτε να δείτε τις εξής διευθύνσεις:

http://ssd.jpl.nasa.gov/horizons.cgi
http://www.aerith.net/comet/catalog/0073P/2006.html

— Αναφορά #2 / Μάρτιος

Εικόνες του κομήτη C/2006 A1 Pojmanski:

Εικόνα του κομήτη A1 Pojmanski στις 3 Μαρτίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του κομήτη A1 Pojmanski στις 3 Μαρτίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνες του κομήτη A1 Pojmanski στις 4 Μαρτίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνες του κομήτη A1 Pojmanski στις 4 Μαρτίου 2006, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του κομήτη A1 Pojmanski στις 5 Μαρτίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη A1 Pojmanski στις 5 Μαρτίου 2006, από τον Δημήτρη Κολοβό.

— Αναφορά #1 / Φεβρουάριος

Comet C/2006 A1 Pojmanski

Περιήλιο: 22 Φεβρουαρίου 2006 στις 0.55AU
Κοντινότερα στη Γη: 4 Μαρτίου 2006 στις 0.77AU
Μεγιστη Φωτεινότητα: περίπου 5 (;) , μέγεθος στο τέλος Φεβρουαρίου 2006 – αρχές Μαρτίου 2006

Ιστορικό: Ο Grzegorz Pojmanski του Warsaw University Astronomical Observatory, αναφέρει ανακάλυψη κομήτη με κώμη διαμέτρου 1′ σε δυο τρίλεπτες εκθεσεις CCD στις 1 και 4 Ιανουαρίου 2006 με ένα 180-mm-f/2.8 τηλεφακό στο προγραμμα All Sky Automated Survey στο Las Campanas.

Παρατήρηση: Ο κομήτης αυτή τη στιγμή είναι ορατός από το νότιο ημισφαίριο μόνο αλλά στις αρχές Μάρτίου που θα είναι και στο μέγιστό του (περίπου 5mag.) θα είναι ορατός και στη Ελλάδα σαν ένας πρωινός κομήτης.

Για ανεύρεση χρήσιμων χαρτών θέσης και αστεριών σύγκρισης δείτε:
http://www.shopplaza.nl/astro/
(θα είναι σύντομα διαθέσιμο)

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.aerith.net/comet/catalog/2006A1/2006A1.html




Συνοπτικός οδηγός παρατήρησης μεταβλητών αστέρων

Οι παρακάτω πληροφορίες που δίνονται είναι μια προσέγγιση και μόνο και σε καμία περίπτωση δεν είναι μια ολοκληρωμένη διαδικασία παρατήρησης. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να δείξει ότι χρήσιμες παρατηρήσεις μπορούν να γίνουν από όλους και να δώσουν κάποιες γενικές κατευθύνσεις. Γενικές εισαγωγικές πληροφορίες για τους μεταβλητούς αστέρες θα βρείτε στο εισαγωγικό κείμενο.

Παρατηρησιακή προετοιμασία

Αρχικά θα πρέπει να κάνουμε ένα μικρό σχεδιασμό πριν ξεκινήσουμε την παρατήρηση λαμβάνοντας υπ’ όψιν κάποια στοιχεία :
α) Την τοποθεσία και την ώρα που θα παρατηρήσουμε οπότε να γνωρίζουμε ποίοι αστερισμοί είναι ορατοί οπότε και να επιλέγουμε αστέρια που βρίσκονται μέσα στο οπτικό μας πεδίο τις ώρες που μας εξυπηρετεί.
β) Να έχουμε στη διάθεσή μας γενικούς χάρτες του ουρανού ώστε να μπορούμε να εντοπίσουμε τους αστερισμούς καθώς και χάρτες του μεταβλητού που θα παρατηρήσουμε. Με το χάρτη του μεταβλητού πρέπει να έχουμε από πριν εξοικειωθεί ( πεδίο χάρτη, άστρα σύγκρισης, θέση άστρου υπό παρατήρηση σε σχέση με τα άλλα άστρα, προσανατολισμός κτλ). Χάρτες μπορούν να βρεθούν από την American Association of Variable Star Observers (AAVSO).
γ) Η οπτική παρατήρηση ενός μεταβλητού αστέρα μπορεί να γίνει, ανάλογα με το πόσο φωτεινό είναι την νύκτα που θα το παρατηρήσουμε, με γυμνό μάτι, με κιάλια ή με τηλεσκόπιο οπότε ένα βασικό κριτήριο για την επιλογή των άστρων είναι ο εξοπλισμός που διαθέτουμε. (Προτείνεται όμως σε αρχάριους να ξεκινούν με κάποιο φωτεινό μεταβλητό με γυμνό μάτι όπως στο παράδειγμά μας παρακάτω και να συνεχίζουν με κιάλια με μεγάλο πεδίο πχ 7Χ50,10Χ50.)
δ) Ένα στυλό και ένα χαρτί (το ιδανικό θα είναι να συμπληρώνουμε συγκεκριμένη φόρμα παρατήρησης) στο οποίο θα μπορούμε να καταγράφουμε τις παρατηρήσεις όπως θα δείξουμε παρακάτω.
ε) Να έχουμε μαζί μας ρολόι και να καταγράφουμε την ώρα σε UT δηλ.την τοπική ώρα αφαιρώντας 2 ώρες από την χειμερινή και 3 από την θερινή τοπική ώρα.

Εκτίμηση μεγέθους

Η πιο απλή μέθοδος για αρχάριο είναι να κάνει μια απ’ ευθείας εκτίμηση της φωτεινότητας του μεταβλητού με σύγκριση τουλάχιστον δυο άλλων αστέρων γνωστής φωτεινότητας. Έτσι π.χ. με γυμνό οφθαλμό και για το α Ωρίωνα (βλ. και την Εικόνα 1) τον γνωστό Betelgeuse που είναι μεταβλητός (0.3-1.3) μπορούμε να τον συγκρίνουμε με τον Προκύωνα ( α Canis Minoris 0.5 mag) και τον Aldebaran (α Τaurus 1.1 mag).

Ο αστερισμός του Ωρίωνα (2001) από τον Μάνο Καρδάση

Εικόνα 1: Ο αστερισμός του Ωρίωνα, όπου διακρίνεται η θέση του Betelgeuse (α Ωρίωνα).

Αν το άστρο (α ORI) δίνει την εντύπωση ότι η φωτεινότητα του είναι κάτι ανάμεσα στις δύο (0.5 και 1.1) τότε εκτιμούμε ότι είναι 0.8mag. ( ±0.1 για ένα έμπειρο παρατηρητή ). Αν η φωτεινότητα πλησιάζει πολύ ή λίγο τον Προκύωνα τότε η εκτίμηση θα είναι 0.6 ή 0.7 αντίστοιχα .Κατά την ίδια έννοια αν πλησιάζει τον Aldebaran 0.9 ή 1.0 . Αν δείχνει ίδιο με κάποιο από τα δύο άστρα τότε δίνουμε ίδια τιμή με το άστρο σύγκρισης (0.5 ή 1.1). Σε περίπτωση που είναι φωτεινότερο από τον Προκύωνα τότε το εκτιμώμενο μέγεθος είναι 0.4 ή 0.3 κοκ.ή ασθενέστερο του Αldebaran 1.2 , 1.3 κτλ (βλ. και τον σχετικό χάρτη στην Εικόνα 2).

Χάρτης παρατήρησης του α Ωρίωνα (από την AAVSO)

Εικόνα 2: Χάρτης παρατήρησης του α Ωρίωνα (από την AAVSO)

Υπάρχουν και άλλα αστέρια που μπορούν να παρατηρηθούν με γυμνό μάτι όπως το δέλτα του Κηφέα και ο Αλγκόλ.

Καταγραφή παρατήρησης

Τα στοιχεία που πρέπει απαραιτήτως να καταγράψουμε είναι τα εξής:

– όνομα μεταβλητού + des.code (αναφέρεται στους χάρτες)
– ημερομηνία-ώρα(UT)
– εκτιμώμενο μέγεθος
– μεγέθη άστρων σύγκρισης
– χάρτης που χρησιμοποιήθηκε
– σχόλια σε σχέση με τις συνθήκες παρατήρησης (παρουσία σελήνης, φωτορύπανση, δυνατός άνεμος κα)

Αυτά είναι το στοιχεία που ζητά η AAVSO και για το παραπάνω παράδειγμα με εκτιμώμενη τιμή 0.8 στις 20 Μαρτίου 2004 και τοπική ώρα 20.00 θα πρέπει να καταγραφούν ως εξής:

0549+07 ALPHA ORI 03/20/2004/22/00 UT 0.8 1.1,0.5 S/A/53

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι καταγραφής ανάλογα με τον οργανισμό που στέλνονται οι παρατηρήσεις όπως αυτός της ΒΑΑ (British Astronomic Assosiation).
Φόρμες παρατήρησης μπορούν να βρεθούν ανάλογα τον με τον οργανισμό στις παραπάνω ιστοσελίδες.

Καλές παρατηρήσεις!




Παρατηρήσεις κομητών 2005

— Αναφορά #3 / Νοέμβριος

Ο κομήτης C/2005 Ε2 (McNaught) είναι ο πιο φωτεινός από τους ορατούς κομήτες αυτή τη περίοδο (~11.5). Ακόμα και έτσι είναι αρκετά αμυδρός και δύσκολος γιατί το 11.5 σημαίνει αύνολο φωτός σε όλη την επιφάνειά του, όπως φαίνεται και στην εικόνα μαζί με τα απαραίτητα άστρα σύγκρισης. Είναι σε δύσκολη θέση και στην καλύτερη περίπτωση 26 μοίρες πάνω από τον ΝΔ ορίζοντα. Ο κομήτης αναμένεται να φτάσει το μέγεθος 10 στις αρχές του 2006.

Εικόνα του κομήτη Ε2 (McNaught) στις 20 Νοεμβρίου 2005, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του κομήτη Ε2 (McNaught) στις 20 Νοεμβρίου 2005, από τον Μάνο Καρδάση.

— Αναφορά #2 / Mάρτιος

Μια ακόμη εικόνα του κομήτη C/2004 Q2 (Machholz) του Καρδάση Μάνου

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) στις 4 Ιανουαρίου 2005, από τον Μάνο Καρδάση.

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) στις 4 Ιανουαρίου 2005, από τον Μάνο Καρδάση.

— Αναφορά #1 / Ιανουάριος

Αυτές τις μέρες ένα φωτεινός κομήτης είναι παρατηρήσιμος με κιάλια ή ακόμα και με γυμνό μάτι από σκοτεινό ουρανό. Ο C/2004 Q2 (Machholz) είναι εντυπωσιακός μιας και έφτασε σχεδόν το 4ο μέγεθος. Βρίσκεται σε πολύ ευνοϊκή θέση μιας και βρίσκεται στο ζενίθ νωρίς το βράδυ.

Εικόνες του κομήτη από τον Δημήτρη Κολοβό.
Δείτε τον τις μέρες: 31/12/04 και 8/1/05 όπου παρουσιάζεται μια σύνθετη εικόνα με τον κομήτη και τις Πλειάδες (το νεφέλωμα Μ45).

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) στις 31 Δεκεμβρίου 2004, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) στις 31 Δεκεμβρίου 2004, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) στις 31 Δεκεμβρίου 2004, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) στις 31 Δεκεμβρίου 2004, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) κοντά στις Πλειάδες στις 8 Ιανουαρίου 2005, από τον Δημήτρη Κολοβό.

Εικόνα του κομήτη Q2 (Machholtz) κοντά στις Πλειάδες στις 8 Ιανουαρίου 2005, από τον Δημήτρη Κολοβό.

 

Να υπενθυμίσουμε ότι μεγάλη σημασία έχει να καταγράφουμε τίς παρατηρήσεις με τον τρόπο που περιγράφεται στον οδηγό παρατήρησης κομητών.
Για ανεύρεση χρήσιμων χαρτών θέσης και αστεριών σύγκρισης δείτε:
http://www.shopplaza.nl/astro/
Για τις εφημερίδες των κομήτων εδώ:
http://encke.jpl.nasa.gov/eph.html

Για όποια βοήθεια επικοινωνήστε μαζί μου (Μάνος Καρδάσης) .




Παρατηρήσεις κομητών 2003-2004

— Αναφορά #6 / Ιούνιος 2004

Μια νέα εικόνα από τον κομήτη (10 Μαίου) μαζί με άστρα σύγκρισης

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 10 Μαίου 2004 (Μάνος Καρδάσης)

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 10 Μαίου 2004 (Μάνος Καρδάσης)

— Αναφορά #5 / Μάιος 2004

Νέες εικόνες του C/2001 Q4 (NEAT) από τις 15 και 18 Μαϊου, του Δημήτρη Κολοβό:

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 15 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός)

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 15 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός).

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 15 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός)

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 15 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός).

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 18 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός)

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 18 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός).

— Αναφορά #4 / Μάιος 2004

Εικόνες του C/2001 Q4 (NEAT) από τις 10 και 11 Μαίου, του Δημήτρη Κολοβό:

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 10 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός)

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 10 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός).

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 11 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός)

Εικόνα του κομήτη Q4 (NEAT) στις 11 Μαίου 2004 (Δημήτρης Κολοβός).

— Αναφορά #3 / Μάιος 2004

Αυτό το μήνα 3 φωτεινοί κομήτες είναι παρατηρήσιμοι με κιάλια . Ο C/2002 T7 (LINEAR) που είναι ορατός λίγο πριν την ανατολή λίγες μοίρες πάνω από τον ανατολικό ορίζοντα στον αστερισμό των Ιχθύων .Ο κομήτης με την πάροδο των ημερών αυξάνει σε φωτεινότητα αλλά χάνει σε ύψος κάνοντας την παρατήρηση δύσκολη και σε λίγες μέρες αδύνατη.

Λίγο βορειότερα στον αστερισμό της Ανδρομέδας και μερικές μοίρες πάνω από τον ορίζοντα αλλά σε καλύτερη θέση απ’ ότι ο C/2002 Τ7 βρίσκεται ο C/2004 F4 (Bradfield) ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον ομώνυμο ερασιτέχνη πριν μερικές εβδομάδες. Ο κομήτης κερδίζει καθημερινά ύψος αλλά χάνει εντυπωσιακά σε φωτεινότητα.

Απο σήμερα όμως 4 Μαίου ξεπηδά από τον δυτικό ορίζοντα ο εντυπωσιακότερος όλων που αναμένεται να φτάσει το 1ο-2ο μέγεθος ο C/2001 Q4 (NEAT) με αισθητά μεγάλη ουρά .Την περίοδο 5 – 10 Μαίου θα βρίσκεται στην καλύτερη θέση ως αναφορά την φωτεινότητα αλλά και το ύψος που θα είναι αρκετές μοίρες πάνω από το δυτικό-νοτιοδυτικό ορίζοντα αμέσως μετά τη δύση του ηλίου.

Να υπενθυμίσουμε ότι μεγάλη σημασία έχει να καταγράφουμε τίς παρατηρήσεις με τον τρόπο που περιγράφεται στον οδηγό παρατήρησης κομητών.
Για ανεύρεση χρήσιμων χαρτών θέσης και αστεριών σύγκρισης δείτε:
http://www.shopplaza.nl/astro/
Για τις εφημερίδες των κομήτων εδώ:
http://encke.jpl.nasa.gov/eph.html

Για όποια βοήθεια επικοινωνήστε μαζί μου.

— Αναφορά #2 / Δεκέμβρης 2003

Ο Κομήτης C/2002 T7 (LINEAR) συνεχίζοντας την πορεία του πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας βρίσκεται σε ιδανική θέση και είναι αρκετά φωτεινός για παρατήρηση με κιάλια από σκοτεινούς ουρανούς και με τηλεσκόπιο ακόμα και απο την Αθήνα ! Ανακαλύφθηκε στις 14 Οκτ. 2002 από την ομάδα LINEAR στον αστερισμό του Βοώτη με μέγεθος 17.5.Τότε φαινόταν σαν ένα δισκάκι λίγο μεγαλύτερο από τα αστέρια γύρω του.
Αυτή τη στιγμή έχει μέγεθος m1@8.5 και διαρκώς γίνεται φωτεινότερος στην πορεία του προς τη δύση. Αναλύτικα η τελευταία παρατήρηση μου είχε τα ακολούθα αποτελέσματα :

2003 Dec. 28.81 UT: m1=8.6, Dia=2′,DC=4…25cm SCT (96x)…Manos Kardasis (Glyfada, Athens, Greece)[light pollution-not round coma]

— Αναφορά #1 / Δεκέμβρης 2003

Τον τελευταίο καιρό και μέχρι την άνοιξη 3 κομήτες είναι αρκετά φωτεινοί και παρατηρήσιμοι με κυάλια από σκοτεινούς ουρανούς:

Ο γνωστός περιοδικός κομήτης του Enche ο οποίος έφτασε περίπου το 6ο μέγεθος (m1) πριν κρυφτεί απ’ το φως του ήλιου δεν κατάφερα παρά τις προσπάθειες να τον παρατηρήσω μέσα από την Αθήνα (όταν ο καιρός το επέτρεπε ) λόγω της φωτορύπανσης και της χαμηλής επιφανειακής λαμπρότητας του κομήτη. (Υπενθυμίζω ότι σαν μέγεθος m1 ορίζουμε το συνολικό μέγεθος ενός κομήτη, έτσι όταν αυτός είναι διάχυτος με μικρό DC και μεγάλη επιφάνεια παρ’ ότι μπορεί να έχει π.χ. μέγεθος m1=6 είναι πολύ δύσκολα οπτικά παρατηρήσιμος από περιοχές με φωτορύπανση).

Ο κομήτης C/2002 T7 (LINEAR) γύρω στις 21.00 αυτές τις μέρες βρίσκεται σχεδόν στο ζενίθ του ουρανού της Ελλάδας και κατευθύνεται γρήγορα δυτικά .
Θα είναι παρατηρήσιμος μέχρι τις αρχές Μαρτίου .Κατάφερα να τον παρατηρήσω στις 18/12 και τα αποτελέσματα είναι τα εξής σύμφωνα με τη σύνταξη που πρέπει να αποστέλονται οι παρατηρήσεις στο JPL της NASA. (http://encke.jpl.nasa.gov/)
Για τη σύνταξη της φόρμας της BAA δείτε στον οδηγό παρατήρησης κομητών αυτού του site.

2003 Dec. 18.85 UT: m1=9.2, Dia.=2′, DC=4, Tail: no tail… 25cmSCT…Manos Kardasis( Glyfada-Athens,Greece). [ Light pollution ]

Ο κομήτης ειναι περίπου 9ου μεγέθους και αναμένεται να φτάσει μέχρι το 2ο.

Ενας τρίτος κομήτης αναμένεται να φτάσει και αυτός το δεύτερο μέγεθος και είναι ο C/2001 Q4 (NEAT) αλλά προς το παρόν είναι ορατός μόνο απο το νότιο ημισφαίριο. Στην Ελλάδα θα αρχίσει να είναι ορατός από το Μάιο του 2004.

 

Οι χάρτες για να βρείτε τους κομήτες βρίσκονται εδώ:

http://www.shopplaza.nl/astro/comets/comets.htm




Σύντομος οδηγός παρατήρησης κομητών

Εικόνα ενός κομήτη

Εισαγωγή:

Σίγουρα η θέαση και μόνο ενός κομήτη είναι μια συναρπαστική εμπειρία.Αν όμως αυτήν την εμπειρία δεν την καταγράψουμε τότε δεν μπορεί να αποβεί ούτε επιστημονικά χρήσιμη αλλά ούτε και στον ίδιο τον παρατηρητή δεν θα υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης για μια επόμενη παρατήρηση του ιδίου(καθώς οι κομήτες ως γνωστόν μεταμορφώνονται συνεχώς καθώς πλησιάζουν ή απομακρύνονται απ΄τον Ήλιο) ή κάποιου άλλου κομήτη.
Ένας κομήτης αποτελείται από τον πυρήνα, την κεφαλή (ή κόμη) και την ούρα ή τις ουρές :

Δομή ενός κομήτη

Coma = Κόμη Nucleus = Πυρήνας Gas Tail = Ουρά Αερίων Dust Tail = Ουρά Σκόνης

Πριν ή κατά την παρατήρηση ενός κομήτη πρέπει να γνωρίζουμε σε τη ύψος από τον ορίζοντα ( σε μοίρες ) βρίσκεται ο κομήτης έτσι από την καμπύλη μπορούμε να προσδιορίσουμε το ελάχιστο μέγεθος που μπορεί να παρατηρηθεί:

Διάγραμμα ελάχιστου μεγέθους κομήτη με ύψος από τον ορίζονταΜεγέθη προς μέτρηση:

Τα μεγέθη που καλείται να μετρήσει (ή να εκτιμήσει), με το ίδιο όργανο (γυμνό οφθαλμό, κιάλια, τηλεσκόπιο), και να καταγράψει ένας παρατηρητής είναι:

  1. Το μήκος της ουράς σε μοίρες , λεπτά , δευτερόλεπτα. Μετράμε από το κέντρο της κόμης μέχρι το τέλος της κύριας ουράς.
  2. Tη γωνία θέσης p.a. (position angle) είναι η κλίση της ουράς και μετριέται από βόρεια προς ανατολικά χρησιμοποιώντας το κάτωθι σύστημα συντεταγμένων. (Όταν δεν υπάρχει εμφανής ουρά τότε αυτό δεν σημειώνεται)
    Σχήμα εύρεσης της γωνίας θέσης

    Η κόμη θα εμφανίζεται με κάποιο βαθμό συμπύκνωσης D.C. (degree of concentration). Παρακάτω φαίνεται πως μπορούμε να εκτιμήσουμε το d.c. από την όψη του κομήτη:

    Σχήματα κώμης με διαφορετικό βαθμό συμπύκνωσης
  3. Η τιμή του D.C. κυμαίνεται από 0 ,όταν η μορφή της κόμης μοιάζει με νεφέλωμα χωρίς κάποια κεντρική συμπύκνωση, έως 9 όταν έχει σχεδόν όψη άστρου.
  4. Επίσης υπολογίζουμε ποια είναι η διάμετρος που έχει η κόμη και το καταγράφουμε. (σε μοίρες , λεπτά , δευτερόλεπτα ). Αυτό γίνεται με σύγκριση γνωστών αποστάσεων (χάρτες – προγράμματα) από κοντινά στο πεδίο αστέρια ή γνωρίζοντας το πεδίο παρατήρησης του οργάνου μας.
  5. Η πιο σπουδαία όμως πληροφορία είναι το συνολικό μέγεθος φωτεινότητας.
    Υπάρχουν 2 κυρίως μέθοδοι εκτίμησης της φωτεινότητας:

    1. Η μέθοδος εντός-εκτός εστίας (in-out) ή μέθοδος Sidwick:
      Χρησιμοποιείται για τους διάχυτους κομήτες(μικρό D.C.). Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή συγκρίνουμε την φωτεινότητα του κομήτη έχοντας εστιάσει πάνω του με την ανεστίαστη, ίσης με την επιφάνεια του κομήτη, φωτεινότητα αστεριών σύγκρισης γνωστού μεγέθους.
    2. Η μέθοδος εκτός-εκτός εστίας (out-out) ή μέθοδος Bobrovnikoff:
      Ο κομήτης και το αστέρι σύγκρισης τοποθετούνται και συγκρίνονται εκτός εστίας (εξωεστιακά) στο όργανό μας.Είναι ο κατάλληλος τρόπος να εκτιμήσουμε πολύ πυκνούς κομήτες που έχουν σχεδόν όψη αστεριού(υψηλό d.c.). Σε αραιούς κομήτες (μικρό d.c.) η μέθοδος αυτή μπορεί να προκαλέσει υποεκτίμηση φωτεινότητας.
    3. Επίσης υπάρχει και ένας τρίτος τρόπος o οποίος είναι συνδυασμός των δύο προηγούμενων και χρησιμοποιείται για κομήτες μέσου d.c. Σε αυτή τη μέθοδο ο κομήτης τοποθετείται ελαφρώς εκτός εστίας και συγκρίνεται με ανεστίαστο ιδίας επιφάνειας αστέρι. (μέθοδος Morris).

Συμπλήρωση της φόρμας της British Astronomical Association (BAA — Παράδειγμα συμπλήρωσης και επεξήγηση):

Πρότυπη φόρμα παρατήρησης κομητών από την BAA

Πρότυπη φόρμα παρατήρησης κομητών από την BAA

Πρότυπη φόρμα αναφοράς οπτικών παρατηρήσεων κομητών (από την BAA).

Πρότυπη φόρμα αναφοράς οπτικών παρατηρήσεων κομητών (από την BAA).

Observer (ονοματεπώνυμο παρατηρητή): Manos Kardasis
Comet (όνομα κομήτη) : C 2002 V1(NEAT)
Year (έτος) : 2003
Location (τοποθεσία παρατήρησης) : Athens-Greece

Month Μήνας παρατήρησης
day dd Ημέρα .ηη *
M Μέθοδος S: Sidwick (προτεινόμενη μέθοδος)
B: Bobrovnikoff
M:Morris
total mag Συνολικό Μέγεθος βλ. 5
Ref Αναφορά Χάρτες που αναφερόμαστε:
TJ: Tycho J
TK: Tycho 2
TT: Tycho VT
VB: BAA VS
SC: Sky Catalogue 2000
HS: Hubble Catalogue
AA: AAVSO Atlas
T.aperture Διάμετρος Οργάνου Διάμετρος Οργάνου σε εκατοστά
tel.type Τύπος Οργάνου Τ: τηλεσκόπιο
Β: κιάλια
F no Τιμή F Οργάνου πχ f/10, f/4.5 κτλ
tel mag Μεγέθυνση Παρατήρησης πχ 25Χ, 120Χ κτλ
Coma Diam Διάμετρος Κόμης βλ. 4
D.C. Βαθμός Συμπύκνωσης βλ. 3
tail len. Μήκος Ουράς βλ. 1
tail PA Γωνία Θέσης Ουράς βλ. 2
Sky Ποιότητα Ουρανού 0-9,
0=αδύνατη παρατήρηση
5=μέτρια κατάσταση
9=ορατός γαλαξίας μέχρι τον ορίζοντα
Rel Σχετική ποιότητα παρατήρησης
1=καλή,2=μέτρια,3=κακή
comments Σχόλια οτιδήποτε χρήσιμο π.χ. σχέδιο

* συμπληρώνουμε ημέρα και ώρα με τη μορφή ημέρα.ηη. Στην 1η παράμετρο συμπληρώνουμε την ημέρα του μήνα και στη δεύτερη την ώρα ( U.T. ) σε δεκαδική μορφή δηλαδή σύμφωνα με τον τύπο: (ώρα*60 + λεπτά) / 1440, δηλ. για τις 20.10 UT έχουμε ( 20*60+10) /1440 = 0.84 οπότε αν η παρατήρηση γίνεται στις 23 του μήνα τότε το τελικό νούμερο που συμπληρώνουμε είναι 23.84 .

 

Χρήσιμες παρατηρήσεις:

    1. Προσπαθούμε κομήτης και αστέρι σύγκρισης να είναι όσο πιο κοντά γίνεται με ιδανική την εντός ιδίου πεδίου θέση.
    2. Όλες οι μετρήσεις γίνονται με το ίδιο όργανο.
    3. Τα αστέρια σύγκρισης που επιλέγουμε πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο, ένα φωτεινότερο και ένα αμυδρότερο ή κάποιο ιδίου μεγέθους αλλά οι φωτεινότητες να γειτνιάζουν με αυτή του κομήτη ώστε η εκτίμησή μας να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβής.
    4. Η ακρίβεια της παρατήρησης (π.χ.με δεκαδικά) έχει νόημα μόνο όταν το σφάλμα μέτρησης είναι μικρότερο από την ακρίβεια της μέτρησης που καταγράφουμε π.χ. στην μέτρηση του συνολικού μεγέθους φωτεινότητας δεν έχει νόημα να δώσουμε ακρίβεια μεγαλύτερη από 0,1 μια και ο πιο έμπειρος και ικανός παρατηρητής μπορεί να καταγράψει το πολύ αυτή την ακρίβεια.
    5. Ένας πολύ μικρός αριθμός κομητών θα εμφανίζει και άλλα χαρακτηριστικά όπως ακροφύσια ή πίδακες αερίων τα οποία πρέπει να αναφέρουμε ή να σχεδιάζουμε.
    6. Η φωτεινότητα ενός κομήτη που είναι χαμηλά στον ουρανό (κοντά στον ορίζοντα) επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την ατμοσφαιρική απορρόφηση σύμφωνα με την γραφική παράσταση:

Καλές παρατηρήσεις !